Proiektu hau Femias kolektiboak garatutako tresnen parte da, gaur egungo teknologia bisualen analisi kritikorako sortutako ekimena. Irudiak sortzen dituzten hiru adimen artifizial eredu nagusietan —Midjourney, DreamStudio eta DALL·E— dauden aurreiritziak aztertzen ditu bereziki.

Helburua izan da adimen artifizial horiek pertsonak nola irudikatzen dituzten ulertzea, eta genero, arraza eta klase estereotipoek irudikapen horietan duten eragina zehaztea. Horretarako, prompt inklusibo eta arretaz egituratutako esperimentu bat diseinatu genuen.

“Pertsona” hitza erabili genuen termino neutro gisa, eguneroko hiru egoeratan konbinatuta: lanean, etxean eta zaletasun bat praktikatzen. Egoera horiei esanahi sozial kargatua duten adjektiboak gehitu genizkien, hala nola arriskutsua, erakargarria eta aberatsa. Horrela, markatu gabeko subjektu bat irudikatzeko eskaeraren aurrean AAren erreakzioak aztertu genituen.

500 irudi baino gehiago sortu genituen eredu horiekin, eta Femias-en errubrika propio baten bidez aztertu genituen, identitatea, narrazio bisuala, estetika eta konposizioa bezalako elementuak kontuan hartuta. Irudi bakoitza eskuz berrikusi genuen, eta horrek eredu errepikakorrak eta irudikapen automatiko problematikoak identifikatzeko aukera eman zigun.

Lortutako estatistikek froga argia eskaintzen dute: AA sistemak ez dira neutralak. Gizartearen egitura nagusiak ikasi eta erreproduzitzen dituzte, botere-logikak beren irudietan berriz ere islatuz. Horregatik, analisi hau pedagogia bisualeko ariketa ere bada, eta Euskal Herriko testuinguruan kokatutako adimen artifizial feministaren eta kritikoaren aldeko gure apustuaren parte da.